تاریخ و اشتغال

 مروری بر وضعیت انواع اشتغال در رشتۀ تاریخ درکشورهای مختلف

نویسنده: مرتضی میرحسینی

تخمین زمان مطالعه: ۶ دقیقه


 مسئلۀ اشتغال و کسب درآمد از رشتۀ تحصیلی، مسئله‌ای فراگیر و عام در سراسر جهان است. بیشتر فارغ‌التحصیلان دانشگاه دوست دارند و امیدوارند در کاری مرتبط با حوزۀ تخصصی و رشتۀ تحصیلی خود مشغول شوند و از آنچه در دوران تحصیل به بهای چند سال از بهترین سال‌های عمر خود آموخته‌اند برای کسب درآمد بهره بگیرند. دانش‌آموختگان رشتۀ تاریخ نیز از این قاعده مستثنی نیستند و اغلب آنها به شغلی در چارچوب رشتۀ دانشگاهی خود فکر می‌کنند. گزارشی که در ادامه می‌خوانید به بررسی میانگین دستمزد سالانۀ برخی مشاغل مرتبط با رشتۀ تاریخ می‌پردازد و پاسخ این پرسش را جست‌وجو می‌کند: «درآمد سالانۀ کسی که با مدرک دانشگاهی تاریخ مشغول به کار می‌شود چقدر است؟»


اشتغال

تدریس در دانشگاه

بسیاری از دانشجویان تحصیلات تکمیلی رشتۀ تاریخ و حتی شمار زیادی از دانشجویان دورۀ کارشناسی این رشته، عضویت در هیئت علمی و تدریس در دانشگاه را بهترین گزینۀ شغلی برای آینده خود می‌بینند و از همان آغاز دوران دانشجویی به هدف رسیدن به آن برنامه‌ریزی و تلاش می‌کنند. اما می‌دانیم که تعداد دانشگاه‌ها محدود و تعداد گروه‌های تاریخ نیز از آن محدودتر است؛ بسیاری از دانشگاه‌ها گروه تاریخ ندارند (و بعدها نیز نخواهند داشت) و در نتیجه فرصت‌های شغلی در این عرصه نیز اندک است (و اندک هم باقی خواهد ماند).

حتی متوسط دریافتی سالانۀ این شغل نیز عدد قابل توجهی نیست و تدریس در دانشگاه، تقریباً هیچ جای دنیا در فهرست مشاغل پردرآمد جای نمی‌گیرد. مثلا طبق اطلاعات سایت (www.salary.com) متوسط دستمزد سالانه فردی که مدرس تاریخ در یکی از دانشگاه‌های امریکاست به حدود ۹۳ هزار دلار می‌رسد. سایت (www.chronicle.com) این رقم را چند هزار دلار کمتر، عددی حدود ۸۸ هزار دلار اعلام کرده است. البته مدرسان برجسته و مشهور این رشته درآمدی نزدیک به ۱۲۰ تا ۱۵۰ هزار دلار در سال دارند؛ که این تفاوت ناشی از سخنرانی‌ها و کارگاه‌های و برنامه‌های متنوع دیگری است که به کمک یا به نام آنها برگزار می‌شود. ناگفته نماند که این اقلیت پردرآمد فقط ۱۰ درصد از کل جمعیت اساتید دانشگاهی رشتۀ تاریخ هستند و سایر مدرسان باید به رقمی کمتر از درآمد متوسط سالانه رضایت بدهند. نتایج یک پیمایش که در پایگاه اینترنتی (www.glassdoor.com) منتشر شده است نشان می‌دهد، متوسط دریافتی سالانۀ یک مدرس تاریخ در دانشگاه در کشوری مثل آلمان نیز نزدیک به امریکا و در کشوری مثل ایتالیا اندکی کمتر است. همچنین سایت (www.eui.eu) میانگین دستمزد سالانۀ یک استاد تاریخ در بریتانیا را عددی بین ۸۰ تا ۱۰۰ هزار پوند اعلام کرده است.

دبیر تاریخ و تدریس در مدارس

بسیاری از دانش‌آموختگان رشتۀ تاریخ برای تدریس این رشته در مدارس به کار گرفته می‌شوند. سایت (www.payscale.com) دستمزد سالانۀ آنها را نزدیک به ۵۰ هزار دلار در سال تخمین می‌زند. این درحالی است که حدود ۱۰ درصد از معلمان تاریخ، حقوقی کمتر از ۳۰ هزار دلار در سال دریافت می‌کنند و دریافتی ۱۰ درصد از آنها نیز به عدد ۷۶ هزار نزدیک می‌شود. از گزارش‌های همین سایت معلوم می‌شود که دستمزد سالانۀ آموزگاران در آلمان کمتر است و به زحمت به ۴۲ هزار دلار در سال می‌رسد. البته برخی کشورها با عرضۀ امکانات رفاهی و خدمات شهری مثل استفادۀ رایگان از وسایل حمل‌ونقل عمومی و کارت‌های خرید و ارائۀ بیمه‌های درمانی مناسب برای ارتقاء سطح زندگی معلمان مدارس خود می‌کوشند؛ که ورود به این موضوع، ما را از پرداختن به موضوع اصلی گزارش دور می‌کند.

نویسندگی و ویراستاری

می‌گویند ـ و البته این گفته خالی از ایراد نیست ـ که هرکسی می‌تواند مداد یا خودکاری در دست بگیرد یا پشت کامپیوتر بنشیند و چیزی بنویسد، اما کسانی که خوب می‌نویسند و نوشتۀ آنها ارزش خواندن دارد، بسیار اندک هستند. بد نیست قید دیگری را هم به این جمله اضافه کنیم: تعداد کسانی که خوب می‌نویسند و برای آن دستمزد می‌گیرند بسیار کمتر است؛ به ویژه در ایران. اما در کشورهای توسعه‌یافته، نویسندگی ـاز روزنامه‌نگاری گرفته تا نمایشنامه‌نویسی برای رادیوـ و ویراستاری، یکی از بهترین گزینه‌های پیش روی دانش‌آموختگان رشتۀ تاریخ محسوب می‌شود و علاقه‌مندان خاص خود را دارد.

تعیین متوسط درآمد سالانۀ کسانی که در این زمینه مشغول هستند بسیار دشوار است و حتی رجوع به پایگاه‌های اطلاعات معتبر هم مشکل ما را چاره نمی‌کند. زیرا در اینجا ما با مجموعۀ بزرگی از افراد و مشاغل مواجه هستیم؛ از نویسندگانی که دریافتی سالانۀ آنها به ۱۵ تا ۲۰ هزار دلار می‌رسد (و از این‌رو مجبورند شغل دیگری هم داشته باشند) گرفته تا ویراستاران تمام‌وقت روزنامه‌هایی مثل نیویورک‌تایمز که دستمزدشان به بیش از ۱۰۰ هزار دلار می‌رسد، همگی در این دسته جای می‌گیرند. طبق اطلاعات سایت (www.glassdoor.com) در کشورهای اروپایی مانند فرانسه و آلمان و اتریش، هم متوسط درآمد سالانه و هم بالاترین رقم دستمزد برای نویسندگان و ویراستاران کمتر از آمریکاست. همچنین طبق یکی از گزارش‌های روزنامۀ گاردین (the guardian) این عدد در انگلیس، از ۲۵ هزار تا ۱۰۰ هزار پوند متغیر است و گاهی در موارد خاص به حدود ۱۵۰ هزار پوند نیز می‌رسد.

تاریخ‌نگاری

شاید با کمی تسامح بتوان مورخان حرفه‌ای را هم در همین دسته، کنار نویسندگان جای داد. آنها نسبت به مدرسان تاریخ با مخاطبان بیشتر و گسترده‌تری سروکار دارند و آثار خود را به جمعیت بزرگی خارج از رشتۀ تاریخ نیز عرضه می‌کنند. پس می‌توان گفت که مورخان بیش از اساتید این رشته بر دانش و آگاهی عصر خود اثر می‌گذارند و از این‌رو خیلی‌ها تاریخ‌نگاری را جذاب‌ترین و البته پرچالش‌ترین و حساس‌ترین حرفه برای تاریخ‌آموختگان می‌دانند. برای رسیدن به این سطح از اثرگذاری به سال‌ها مطالعه و تفکر، مهارت در تحقیق و نیز توانایی نوشتن متن‌های کوتاه و بلند نیاز است؛ به عبارت دیگر تمام ویژگی‌های یک نویسنده به اضافۀ شکیبایی بیشتر و بهره‌مندی از دانش فراوان و عمیق درباره گذشته. سایت (www.payscale.com) درآمد متوسط یک مورخ حرفه‌ای را سالی حدود ۴۲ هزار دلار اعلام کرده است؛ سایت (www.sokanu.com) این رقم را بیش از ۵۵ هزار دلار می‌داند. گویا این دریافتی سالانه در کشوری مثل آلمان نیز نزدیک به همین عدد است. البته درآمد حدود ۵ تا ۱۰ درصد از بهترین و چیره‌دست‌ترین آنها به بیش از ۸۰ هزار دلار در سال هم می‌رسد.


پی‌نوشت: ضروری است این نکته در ذهن خوانندگان عزیز بماند که عدد و رقم‌هایی که در این گزارش ارائه شد، در چارچوب شرایط اقتصادی و سبک زندگی و زمینۀ اجتماعی همان کشورها معتبر است و از مقایسۀ‌ آنها با یکدیگر نمی‌توان به نتایج قطعی و درست رسید.

تاریخ ، اشتغال و میانگین درآمد سالانۀ آن در کشورها-بخش دوم

 

افزودن دیدگاه

لطفا دیدگاه خود را بنویسید
لطفا نام خود را وارد کنید

3 × دو =