‌اینوتکس و حضور کم‌رنگ و لعاب علوم انسانی‌ها

اینوتکس – گزارشی از پلتفرم ارتباطی و هم‌افزایی فعالان اکوسیستم نوآوری

گزارشگر: مجتبی لشگری

تخمین زمان مطالعه: ۷ دقیقه


اینوتکس ۲۰۱۹ (هشتمین نمایشگاه بین‌المللی نوآوری و فناوری) در تاریخ ۱۹ الی ۲۲ خرداد در محل دائمی نمایشگاه‌های بین‌المللی تهران برگزار شد. این رویداد منحصربفرد در زمینه نوآوری و فناوری هر ساله با حضور پرشور اکوسیستم نوآوری کشور و توسط پارک فناوری پردیس برگزار می‌شود. در ادامه گزارشی از آن را می‌خوانید.


با ورود به محل دائمی نمایشگاه‌های بین‌المللی تهران و اندکی پیاده‌روی وارد سالن خلیج فارس می‌شویم. در این سالن بعد از دریافت کارت ورود و مشخصات و اطلاعات غرفه‌ها، امکان بازدید و رایزنی با آن‌ها وجود داشت. کنشگران گوناگون عرصه نوآوری و فناوری در قالب غرفه‌دار، بازدیدکننده، سخنران، پلنتیست، منتور، سرمایه‌گذار و … در اینوتکس حضور داشتند. این نمایشگاه، بستر ملاقات با منتورها، استارتاپ‌های برتر، شتاب‌دهنده‌ها، سرمایه‌گذاران و غیره را فراهم آورده بود. نمایشگاه امسال میزبان اولین مجمع نوآوری آسیا و اقیانوسیه و میهمانانی از ۶۲ کشور مختلف بود.

اولین چیزی که در این نمایشگاه بیشتر به چشم می‌آمد، فضای پرشور و نشاط و مشارکتی حاکم بر آن بود. جالب است که در اغلب غرفه‌ها و البته در غرفه‌هایی که کمی فضای بیشتری در اختیار داشتند، صندلی و میزهایی وجود داشت و بازدیدکنندگان ضمن استراحت، در مورد استارتاپ موردعلاقه خود به بحث و گفتگو با خالقان آن می‌‌پرداختند.

فضای استارتاپی و نمایشگاه‌های مربوط به آن همواره پر از سروصدا و شور و نشاط است؛ گویی همگان به دنبال معرفی حداکثری خود و پیداکردن ذی‌نفعان و سرمایه‌گذاران گوناگون هستند. در این فضا، شجاعت، امید و مثبت‌اندیشی موج می‌زند.

 

معمولاً، خالقان هر استارتاپی به صورت جمعی در محل غرفه‌ها حضور داشتند و پس از دیدن اندکی تمایل و کنجکاوی مخاطب، بروشورهایی به او می‌دادند و معرفی کوتاهی از فعالیت‌های خود ارائه می‌کردند. اگرچه تماماً اینگونه نبود اما در موارد بسیاری این روحیه جمعی و مشارکتی را می‌شد در میان اعضای حاضر در نمایشگاه ملاحظه نمود.

حضور کم‌رنگ علوم انسانی‌ها

در این نمایشگاه نیز طبق معمول، بیشتر حضور استارتاپ‌های علوم فنی و مهندسی و پزشکی دیده می‌شد. این موضوعی بود که در این نمایشگاه به خوبی دیده می‌شد؛ به طوری که استارتاپ‌های مختلفی محصولات خود را در زمینه پزشکی، مهندسی، گیمیفیکیشن یا بازی‌آفرینی و مواردی از این دست ارائه می‌کردند. ایده‌های مختلفی از نرم‌افزارِ پیدا کردن جای پارک تا نرم‌افزارهای دیگر در زمینه هوش مصنوعی و رباتیک در این نمایشگاه ارائه شده بودند. سرمایه‌گذارهای مختلف از جمله بانک رفاه و انصار نیز در این مجموعه حضور داشتند.

در یکی از کمپین‌های جالب توجه با عنوان هم‌آوا با آرزوها، فرمی تهیه شده بود که روی آن نوشته شده بود «من به آرزوم قول میدم…» که تا یک ماه برای رسیدن به آن آرزو هر روز چه گام‌هایی برداشته شود.

با تکمیل این فرم و ثبت ایده و مشخصات فرد، او در جریان پروردن ایده‌هایش همراهی می‌شود. بر روی دیوار بزرگی که یک بنر سفید با نوشته هم‌آوا نصب شده بود، افراد مختلف، آرزوهای خود را نوشته بودند.

آن‌چه که در این مورد جالب است، اهمیتی است که به خلاقیت، تخیل و پرورش ایده‌های نوآور داده می‌شود.

برخی پایگاه‌های خبری در حوزه استارتاپ‌ها نیز در این مجموعه‌ی اینوتکس حضور داشتند از جمله هفته‌نامه شنبه و مجله اکوموتیو. طبق صحبت‌هایی که می‌شد اکوموتیو قرار است در آینده‌ای نزدیک ویژه‌‌نامه‌ای در حوزه استارتاپ‌های علوم انسانی و اجتماعی منتشر کند.

در یکی از حرکت‌های جالب نمایشگاه اینوتکس، با حضور و همراهی سازمان بین‌المللی یونیسف، رویدادی با عنوان اینوجوان در مسافتی حدوداً ۳۰۰ متری برگزار شد که نتایج و فضای متفاوتی را برای خلاقیت کودکان و نوجوانان به همراه داشته است. این رویداد کمک می‌کند تا کودکان علاوه بر ایده‌پردازی، کار تیمی و کسب تجربه بتوانند همراه با بازی و سرگرمی متناسب با سن خود، آموزش‌های لازم را نیز کسب کنند.

اما در نمایشگاه اینوتکس، در مورد علوم انسانی و اجتماعی، ایده‌ها و استارتاپ‌های چندانی به چشم نمی‌خورد. در مقایسه با فضای پر شور و نشاط دوستان فنی و مهندسی و پزشکی، از دوستان علوم انسانی کمتر ردپایی دیده می‌شود. اندک مشاهدات خود در مورد استارتاپ‌های تاحدودی مرتبط با علوم انسانی را در ادامه گزارش کرده‌ایم. اندک استارتاپ‌هایی به مقوله هنر پرداخته بودند که چاپلی از آن جمله است.

چاپلی، استارتاپی است که برای هنرمندان ایرانی مشاغلی ساخته که از طریق فضای اینترنتی بتوانند محصولات خلاقانه خود (محصولاتی مانند شال، روسری، پیکسل، قاب موبایل، تیشرت و غیره) را بهتر بفروشند و درآمد پایدارتری را داشته باشند. در واقع، این کسب‌و‌کار خلاق فرهنگی در زمینه پوشاک و اکسسوری بوده است.

در زمینه گردشگری و اقتصاد روستایی، استارتاپ‌های مختلفی شامل شبکه توزیع محصولات روستایی و اجاره خانه روستایی و مواردی از این دست وجود داشته است. یکی از این استارتاپ‌ها، واجارو بوده است.

واجارو، محصولات روستایی را با بسته‌بندی سنتی و با کیفیت در اختیار مشتریان اینترنتی خود قرار داده است.

یکی از جالب‌ترین و خلاقانه‌ترین استارتاپ‌هایی که با هدف تقویت گردشگری و افزایش درآمد حاصل از گردشگری ارائه شده بود، بازی مکان‌محور نهانه نام داشت. این بازی با ترکیب گیمیفیکیشن و اطلاعات مکان‌های گردشگری، به صورت عملی فرد را درگیر و کنجکاو در شناسایی مکان‌های گردشگری و بازدید از آن‌ها می‌کند. اهالی این استارتاپ از شهر بیرجند آمده بودند.

یکی از مقولات مشخصاً مرتبطی که در استارتاپ‌های دسته انسانی ملاحظه می‌شود، کسب‌و‌کارهای ارائه‌شده در حوزه حقوقی بود که عمدتاً معطوف به بحث حقوق قراردادها، درخواست ثبت پتنت و مواردی از این دست بوده است. وینداد، لامینگو.

وینداد و لامینگو از جمله سامانه‌های خدمات حقوقی هستند که بر بستر دانش فارغ‌التحصیلان حقوق و ایجاد مشاغلی برای آن‌ها ایجاد شده‌اند. این سامانه‌ها در زمینه تدوین اینترنتی و سریع و دقیق قراردادهای حقوقی به کاربران خود کمک می‌کنند.

 

یوچک نیز از سامانه‌های اینترنتی و نرم‌افزاری نظرسنجی است که در بخش‌های مختلف، تحقیقات مرتبط با گردآوری و تحلیل داده را انجام می‌دهد.

 

استارتاپ وارلی، آموزش مهارت‌های کارآفرینی و خلاقیت عملی و فکری را به کودکان ۶ تا ۱۸ سال در دستور کار قرار داده است. این شرکت در ایران و برخی کشورهای دیگر نمایندگی داشته و در زمینه مهارت‌های کاربردی مانند مارکتینگ و مدیریت مالی و نیز دوره‌های هنرهای تجسمی، عکاسی، نقاشی و مواردی از این دست نیز آموزش‌هایی ارائه می‌دهد.

 

اما در پایان، چالش فرهنگی همیشگی: «رها کردن بروشورها و کارت ویزیت‌ها بر روی زمین و اطراف غرفه‌ها» و البته حرکت فرهنگی و آموزنده برخی از دوستان استارتاپی با برداشتن و آویزان کردن این ایده‌های رها شده بر روی زمین با این شعار: آن‌چه می‌افتد روزی درخت بوده است. شاید دیدن آن‌ها، درسی برای دوستان بی‌توجه بوده باشد. در واقع چهار جوان خلاق با این کار نشان دادند شاید می‌شد کاغذ کمتری خرج می‌شد، شاید می‌شد بروشورهای کمتری را دریافت می‌شد و محتوای باکیفیت‌تری خلق می‌شد تا شاید کارش به زمین و سطل زباله نرسد.

برای آشنایی با استارتاپ‌هایی از این نوع، اینجا را کلیک کنید.

2+

افزودن دیدگاه

لطفا دیدگاه خود را بنویسید
لطفا نام خود را وارد کنید

5 + نوزده =