تاریخ علم: انقلاب در علوم: دانش اروپایی و هدف‌های بلند آن

نویسنده: پیتر دی‌یر ـ مترجم: عبدالحسین آذرنگ، نگار نادری ـ انتشارات سخن

 

این کتاب تاریخ دانش و فرهنگ غربی، یا به عبارت دقیق‌تر سیر دانش اروپا را در دو قرن میان سال‌های ۱۵۰۰ تا ۱۷۰۰ میلادی بررسی می‌کند. در همین دوران بود که گام‌های پیشرفت اروپایی‌ها در دانش، به‌ویژه در ریاضی و در فیزیک شتاب بیشتری گرفت؛ و منجر به شکل‌گیری تغییر و تحولاتی هم در این دو رشته و هم در کل دانش بشری شد که گاهی از آن تغییرات بزرگ با عنوان «انقلاب علمی» یاد می‌شود. این انقلاب در علوم خواه‌ناخواه بر بسیاری از نگرش‌های دیگر آنان نیز اثر گذاشت، باورهای گذشته‌‌شان را زیرورو کرد و زمینه‌ی ورود به دوران مدرن را فراهم ساخت. از نظر برخی‌ها، و نیز از نگاه نویسنده این کتاب در این دوران دویست ساله بود که اروپایی‌ها رفته‌رفته از جهل و خرافه و تعصب جدا شدند و به سوی عقلانیت و نگاه انتقادی گام برداشتند. به فرض پذیرش چنین نگاهی، این دو قرن را می‌توان دوره گذر از تاریکی به روشنایی نامید. اما نویسنده کتاب، این تغییر و تحولات بزرگ را غیرطبیعی و خارج از روند عادی حوادث نمی‌بیند. حتی می‌کوشد نشان دهد که شاید آنچه روی داد تنها مسیر ممکن بود.

پیتر دی‌یر، نویسنده‌ی این کتاب یک مورخ حرفه‌ای انگلیسی، مدرس دانشگاه کرنل امریکا و متخصص تاریخ علم به‌ویژه تاریخ علم اروپایی در قرن هفدم است. در محافل دانشگاهی ایالات‌متحده از تسلط وی بر مبحث معرفت‌شناسی علم و نیز آنچه جامعه‌شناسی تاریخی دانش خوانده می‌شود صحبت می‌شود؛ همین دو ویژگی نویسنده، از مهم‌ترین مزایای این کتاب است. هرچند کتاب او در واقع متنی دانشگاهی برای دانشجویان رشته‌ی تاریخ علم است و تنها مروری گذرا بر موضوعات اصلی دارد. البته بر نام‌هایی مثل بیکن و گالیله و کپلر و دکارت و نیوتن درنگ می‌کند و تأثیر عمیق و ماندگار آن‌ها بر دانش و نگرش آن عصر را به بررسی می‌گذارد.

1+

افزودن دیدگاه

لطفا دیدگاه خود را بنویسید
لطفا نام خود را وارد کنید

1 × 2 =