درمان آنلاین و چالش های آن

ماهیت جهانی اینترنت اجرای آیین‌نامه‌ها را سخت کرده است

نویسنده: کندرا چری

مترجم: طیبه بیات

تخمین زمان مطالعه:۳ دقیقه


وظیفۀ هشدار دادنِ آنلاین می‌تواند مسئله‌ساز باشد زیرا ممکن است یک درمان‌گر حتی از نام واقعی یا مکان جغرافیایی مراجعه‌کننده خبر نداشته باشد. همچنین سنجش قابلیت خشونت یا صدمه به خود برای یک مراجعه‌کننده به علت فقدان زبان بدن و نشانه‌های کلامی، در صورت درمانِ آنلاین فقط با صدا و بدون تصویر مشکل است.


درمان آنلاین که به درمان الکترونیکی (e-therapy)، درمان مجازی یا مشاورۀ اینترنتی/آنلاین هم معروف است، حرفه‌ای رو به رشد است. از آنجا که درمان آنلاین مستلزم تعاملات دنیای واقعی با مراجعه‌کننده‌ها نیست، برخی موضوعات اخلاقی و حقوقی در اینجا پیچیده‌تر می‌شوند.

رضایت‌نامۀ آگاهانه

درمان‌گرها باید از حصول رضایت آگاهانه از همۀ مراجعان الکترونیکی مطمئن شوند و مرزهای حرفه‌ای را رعایت کنند.

رضایت آگاهانه، رویه‌ای قانونی برای اطمینان‌یافتن از مطلع‌بودن بیمار یا مراجعه‌کننده از همۀ ریسک‌ها و هزینه‌‌های درمان است. عناصر رضایت آگاهانه شامل اطلاع‌دادن به مراجعه‌کننده در مورد ماهیت درمان، درمان‌های احتمالی جایگزین و خطرات احتمالی و منافع درمان است. این موارد هم می‌تواند آنلاین و هم شخصاً بیان شود.

در ادامه برخی از سؤالاتی که باید قبل از دادن رضایت آگاهانه بپرسید، عنوان می‌شود:

  1. دستمزد درمان‌گر چقدر است؟
  2. چه موقع دستمزد را باید بپردازد؟
  3. آیا بیمه هزینه‌ها را پوشش می‌دهد؟
  4. جلسات درمان‌ الکترونیکی چه نتایجی خواهد داشت؟
  5. اگر از خدمات ارائه‌شده ناراضی باشد، چه اتفاقی می‌افتد؟

وظیفۀ هشداردادن

درمان‌گرها علاوه بر گرفتن رضایت آگاهانه وظیفه دارند تا هشدار دهند. وظیفۀ هشداردادن، به مسئولیت یک مشاور یا درمان‌گر برای اطلاع‌رسانی به فرد سوم یا مقامات مسئول در صورت وجود خطر برای خود مراجعه‌کننده یا فرد مشخصی اشاره دارد.

وظیفۀ قانونی هشداردادن در پروندۀ تاراسوف (Tarasoff) علیه اعضای دانشگاه کالیفرنیا (۱۹۷۶) ثبت شد. در این پرونده درمان‌گر به زنی جوان و والدین او در مورد خطرِ مرگ خاص پیشِ‌روی او از جانب یکی از مراجعه‌کننده‌ها اطلاع نداده بود. زن جوان بعد از آن به دست این مراجعه‌کننده کشته شد و خانوادۀ او علیه درمان‌گر قاتل اقامۀ دعوی کردند.

وظیفۀ هشدار دادنِ آنلاین می‌تواند مسئله‌ساز باشد زیرا ممکن است یک درمان‌گر حتی از نام واقعی یا مکان جغرافیایی مراجعه‌کننده خبر نداشته باشد. همچنین سنجش قابلیت خشونت یا صدمه به خود برای یک مراجعه‌کننده به علت فقدان زبان بدن و نشانه‌های کلامی، در صورت درمانِ آنلاین فقط با صدا و بدون تصویر مشکل است.

احتیاط برای هر فرد دخیل در این امر مهم است

با اینکه درمان‌گرها می‌توانند افرادی از سراسر دنیا را درمان کنند، باید پایبند قوانین و اصول اخلاقی دولت یا کشوری باشند که در آن مجاز به طبابت هستند. متأسفانه ماهیت جهانی اینترنت اجرای آیین‌نامه‌ها را سخت کرده است؛ بنابراین اگر به استفاده از مشاور آنلاین می‌اندیشید، صلاحیت‌ها و مجوزهای او را بررسی کنید.

درمان‌گرهایی که کار درمانی آنلاین یا از راه دور از انجام می‌دهند باید از موضوعات امنیتی مانند احتمال خوانده‌شدن ایمیل یا هک‌شدن مکالمات ویدیویی آگاه باشند. به علت احتمال نقض حریم خصوصی و محرمانه‌بودن، درمان‌گرها حتماً باید از تکنولوژی‌ای که استفاده می‌کنند و هر گونه محدودیتی که دارد، آگاه باشند و همچنین برای کاهش ریسک نقض حریم خصوصی از نرم‌افزار یا برنامه‌های کاربردی استفاده کنند. همچنین باید از تکنولوژی جدید برای کمک بیشتر در این تلاش خبردار باشند.

آیین‌نامۀ اخلاقی برای درمان‌گرهای آنلاین

در اینترنت اصول اخلاقی در دسترس زیادی وجود ندارد اما هیئت ملی مشاوران خبره(NBCC) سازمانی مجوزدهنده است که برای مشاورانی که خدمات از راه دور ارائه می‌کنند، خط مشی سختگیرانه‌ای دارد. این خط مشی و لیست استانداردهای آن در وبسایت آن‌ها موجود است.

منبع:

https://www.verywell.com/online-therapy-ethics-2795227

[bwl_pvm /]

درمان آنلاین؛ درمان آنلاین چیست و چه مزایا و معایبی دارد؟

0

افزودن دیدگاه

لطفا دیدگاه خود را بنویسید
لطفا نام خود را وارد کنید

9 − 6 =